Search This Blog

Tuesday, September 30, 2008

Reaction to the reaction

I chose my first seedbook because I think it is the one that really followed "the rules". My other following blogs were sort of lame, I think, and it was the blog that I think was really insightful. I think it was really the one that followed all the instructions, it was also probably the one that I took time to write, not that I didn't give enough time in writing the others but for me, it is like the most special. Because it is the first one, because I think it is the best.

"Hi Gela. This entry has associated a lot of sound and smell, and all are mostly in the Taft area. For a project or a thesis, you can revolve around the Taft aspect. Madaming possible topics kung mapag-uusapan ang Taft. Isa na ay ang culture sa Taft, another is the different schools within the area. It could either be a documentary or any medium of your choice. Thanks. :)"

That is what Yang wrote. At frist I thought that I would get a bad comment because I didn't think that my blog was good enough. Honestly, I was kind of shocked when I read her comment. It was good to see that someone found my blog entry to be err, useful. I can say that I was happy with her comment and I can also say that I am shocked, mixed emotions. She wrote that I can use it for a documentary, I was also thinking of the same thing. A documentary that shows the "life around Taft" is making me excited.


Seedbook 18: Sa kwarto ni Dodoy

Ayun siya, naka-upo. Di ko alam kung bakit siya yung ini-stalk ko. Ang random ko lang kasi kung pumili, kung sino sa tingin ko yung interesting. Dahil naka-upo lang siya, alam ko mas madali ko siyang mas-stalk.

Di siya gaanong nagsasalita, hindi kagaya nung mga kaama niya na parating may side comments sa mga naririnig. Naka-t-shirt siya, di gaanong matanda di rin naman gaanong bata. Siguro fresh graduate siya, kasi mukha siyang nagtatrabaho pero di pa naman ganun katanda yung itsura niya. Medyo matangkad (ata) siya, di ako sigurado. hehehe

Nakita ko yung kwarto niya, sa pagtingin lamang sa kanya. Nakatira siya kasama ng kanyang nanay. Sa isang maliit na bahay na may tatlong maliliit na kwarto. Yung kwarto niya maliit lang. Walang pinto, kurtina lamang ang naghahati sa kwarto niya at sa kusina nila. Oo, yung kwarto niya malapit, actually katabi na nga kusina yung kwarto niya e. Kulay cream yung kwaryo niya. Mukhang matagal na yung pintura, naninilaw na rin kasi.

May isa siyang kabinet, yung kabinet na kahoy. Imaginin niyo na lang yung kabinet nung unang panahon, yung may salamin sa bukasan nito, yung malaking salamin. Basta yung kahoy, yung pwede mo pang magalaw. Katabi nun may lamesa, hindi siya parang study table e. Kasi halatang lamesa lang yun galing sa kusina tas nilagay sa kwarto niya, patungan siguro. Kung anu-ano yung mga nakapatong dun. Makalat, sobra!

May mga damit na nakapatong sa kama, halatang lalaki yung natutulog. Yung bedsheet niya kulay white, marumi na nga e. Siguro di niya pinalalabhan yun. May tatlo siyang unan, yung unan na naflat na dahil sa sobrang luma, yung punda niya naninilaw na.

May mga picture dun sa sa pinto ng kabinet niya, may picture ng babae, siguro yun yung girlfriend niya. Meron ding ibang picture, picture nung mga barkada niya, pero wala siyang picture ng pamilya niya.

Yung kama niya nakatabi sa bintana, yung ulunan yung nasa tabi ng bintana. Jalousy yung bintana niya, wala na nga yung ibang salamin e. May manipis na kurtina, yung flowery na see-through, yung parang binurda, kulay blue.

Sa likod nung pinto niya marami nakasabit, mga bag, pantalon tas damit. Para ngang nakakadiri pag tinignan mo e. (ang sama ko! pero totoo na naman kasi e)

Pagkatapos nun, lumabas na ako sa kwarto niya. Bigla kong na-realize na hindi pala ako umalis sa kinauupuan ko. Nandun pa rin ako, sinalamin lang niya yung kwarto niya. Di ko man nakita ng personal yung niya, pero dahil sa mga "katangian" niya para ko na rin nakita yung kwarto niya.

Saturday, September 27, 2008

Seedbook 17: Sa Loob ng Kwarto Niya

Si Pepito ay nakita kong mag-isa, kaya siya ang sinundan ko. Mahahalata mo sa kanyang mga mata ang pagod, marahil ay dahil na rin sa maghapong pagtatrabaho. Siya ay kayumanggi, medyo mataba, ang kanyang buhok ay parang sa buhok ni Mike Enriquez at may sugat siya sa braso.

Dahil sila ay nakatira sa isang apartment, ang buong apartment ay ang kanilang kwarto. Maliit lamang ito. Pagpasok mo dito ay kita mo na lahat; kusina, sala pati na rin ang kanilang kama. May malaki silang kabinet na katabi ng kama nilang buong mag-anak. Sa paanan ng kanilang kama ay maliit na lamesa na nakalagay ang kung anu-ano. Walang bintana sa tabi ng palibot ng kanilang kama. May mga kartong nakakalat sa malapit sa kanilang kama. Gumagamit sila ng kulambo kapag natutulog.

Ang pader ng kanyang "kwarto" ay kulay puti, ito nagbabakbak na at kumukupas na rin. Makikita rin ang ilang mga marka rito na unti-unting kinukupas ng panahon. Nakasabit sa pader ang ilang diploma at medalya ng kanyang mga anak.

Ang kanilang hinhigaan ay queen-size na kama na may lumang kutson. Ang kanilang kobre kama ay isang plain green na tela. Mayroong anim na unan sa may kama, na kung iyong titignan ay "na-flat" na dahil sa tagal na rin na panahon ng paggamit dito.

Ang kanilang kwarto ay ang kanilang buong bahay na.

Friday, September 26, 2008

Seedbook 16: Ederlyn's Room

She was sitting in front of me. I don't know her name all I know is she is quite obnoxious. She was quite a big-boned girl with a round chubby face, her hair not too short and she was wearing sunglasses which fitted her perfectly. With the way she talks, it seems like she's bragging about her life. Probably she wants me to know that she can speak Italian and that she will be leaving for Italy this year. She's Ederlyn.

I followed her with my gaze. I tried to stalk her as much as I can. I tried to get as much info as I can. The first time I saw her, I thought she was already working and she was gonna leave the country to work in another country. I listened to their conversation(she was with someone).

And suddenly I was transported to her room.

Her bedroom walls are painted light pink. Her double sized bed is beside a window. Flowery, that's one word that can best describe her sheets. She has three large not so fluffy pillows.

She has a bedside table with books, school books. Her clothes are everywhere, hanged in a chair, in the her bedroom door, everywhere. Her cabinet is not really that big, she's trying to fit in everything her mom sends her from Italy. It's not really fixed in an OC kind of way.

She has a dresser with a large mirror, and there lies her lotion/s, perfume/s, facial products and other girl stuffs. In her mirror, she stuck a couple photos, one picture of her family, one picture of her with her friends, another picture of herself and other pictures. All her footwear are beside the dresser.

She has a radio, where she can listen to her favorite radio station every night.

Her room is not that big but also not too cramped, just exact.

Thursday, September 25, 2008

Seedbook 15: Kilalalin si Selya Dimatulac

Nakita ko siyang nakatayo sa harap ng freezer sa may Mini stop. Nung una di ko siya pinapansin. Wala akong pakialam sa kanya at sa kanyang magugulong anak na kinukulit siyang bilhan sila ng ice cream. Siya si Selya Dimatulac.

Isa siyang babaeng di katangakaran na may tatlong anak. Hindi siya gaanong maputi at hindi rin naman maitim. Mukhang pagod, marahil ay dahil na rin sa pagod sa pagtatrabaho pati na rin sa pag-aalaga sa anak.Medyo pasigaw at mabilis siyang magsalita. Ngunit makikita mong isa siyang mabait na ina.

Ang kanyang kwarto ay maliit dahil nakatira lamang sila sa isang apartment. Ang mga pader/dingding nito ay may pinturang kulay puti at ito ay nagbabakbak na. Ang kanyang kama ay double ang size (hindi double deck!). Mayroon itong makukulay na kobre kama kulay asul at puti na may design na bulaklak. (para masunod sa "theme" ng kanyang kwarto) Meron siyang lumang dresser na kung saan ang salamin nito ay kinupas na sa tagal nito. Mayroon din siyang rack ng Orocan sa kwarto, dito nakalagay ang iba niyang gamit. Mayroon din siyang antigong kabinet, na halos anayin na sa kalumaan.

Medyo makalat din ang kanyang kwarto. Di rin ito gaanong maliwanag, ang ginagamit kasi niya ay incendescent light bulb. Sa taas ng kanyang pintuan ay may nakasabit na krus at may kalendaryo siya na galing o binili sa simbahan.

Ang kanyang bintana ay ay jalousy (tama ba spelling?) at may dalawang set ng bintana sa kanyang kwarto. Ang kanyang kurtina ay isang manipas na tela na may bulabulaklak. Kulay peach ito at medyo marumi na dahil na rin sa katagalan ng hindi pagpapalit. Sa bintana ay makikita ang kaunting alikabok.

Yan ang kwarto ni Selya, Selya Dimatulac.

Wednesday, September 24, 2008

Seedbook 14: Fake Products Seized

This is for my concept class. This is based on a real news and we have to rewrite this as if we were part of the story or as if we have seen the incident. My role here is entirely fictitious. :)

I was there standing in the middle of the mall. I am just there, standing still, observing the people around me. At first I wasn't aware of what was happening, and then I realized that there was raid at the mall, err shopping center, the famous 168 mall in Divisoria.

The National Bureau of Investigation seized fake Lacoste products worth P89 million when it raided stalls in 168. Really? P89 million? Can you imagine how much Lacoste loses. They (NBI) seized twenty plus thousand pieces of assorted counterfeit products, including T-shirts and blouses, bearing the Lacoste trademark.

Unfortunately for me, I will not buy the handbag I was eyeing since last month, it's a Lacoste. I was really sad, but I still went inside to ask my suki and she told me that next week they'll have new stocks coming from China. Can't wait for next week! I'm gonna have my dream bag!


Source: http://newsinfo.inquirer.net/topstories/topstories/view_article.php?article_id=162647

Tuesday, September 23, 2008

Seedbook 13: Moderate to Heavy

This is for my concept class. This is based on a real news and we have to rewrite this as if we were part of the story or as if we have seen the incident. My role here is entirely fictitious. :)

Oh my gawd naman the traffic here in the Metro. Kasi I was like in my work that time and then it started to make ulan and it was super lakas. I didn't have payong pa naman and I was like wearing skirt and heels. I really don't know how I will get home kasi I didn't bring my car, 'cause it's coding, so ayun, I have to commute.

When I went out of the office, I wasn't shocked to see that the road was baha. And the baha looks so icky talaga. I didn't want to make lusong in the baha so I just rode a pedicab and I paid 20 pesos. So sayang talaga the 20 pesos. Good thing I saw an fx agad. But gosh! I took me like 100 years to get home. It was so traffic in EDSA, I thought that I will sleep in the fx na, because it's really so tagal you know.

The government should really do something about the baha. It's such a hassle. tsk.


Source: http://newsinfo.inquirer.net/breakingnews/metro/view_article.php?article_id=162429

Monday, September 22, 2008

Seedbook 12: One Weird Requirement

This is for my concept class. This is based on a real news and we have to rewrite this as if we were part of the story or as if we have seen the incident. My role here is entirely fictitious. :)

Woah! I can't believe it, now, even the bicycle riders should wear helmets. I can't believe it! I do not know why the MMDA should require us riders of bicycle wear helmets. MMDA chairman Bayani Fernando ordered MMDA traffic aides to flag down bicycle riders who do not wear helmets.

Not all bicycles are that fast, that they need to require helmets. And how can bicycle riders not use the main road when there is no allotted lane for us bicycle riders. This is a one weird requirement.

 

Sunday, September 21, 2008

Seedbook 11: Bakit Ngayon Pa Ako Nastranded?

This is for my concept class. This is based on a real news and we have to rewrite this as if we were part of the story or as if we have seen the incident. My role here is entirely fictitious. :)

Paano na ko makaka-uwi nito sa amin? Dahil sa bagyong Nina, nastranded tuloy ako dito sa Pilar, Sorsogon. Hai. Di lang naman ako nastranded dito e, may 214 akong kasamang nastranded. Sa pagkaka-alam ko marami rin nastranded sa iba pang parte ng Bicol e, mga 1500.

Hindi ko alam kung maiinis ako o matutuwa sa nangyayari. Nakaka-inis dahil may kasal pa akong kailangang daluhan sa Martes. Di ko alam kung kelan ako makaka-uwi. Sigurado ako magagalit sa akin bestfriend ko, siya yung ikakasal. Paano ba naman ako yung bridesmaid niya tas di ako makakarating, baka magalit na yun sa akin forever no! Baka magalit rin sa akin si ama at ina. Nangako kasi ako sa kanila na uuwi ako dahil ilang buwan na rin akong di nakaka-uwi sa amin, tas eto nastranded ako.

Pero naiisip ko, mas okay na yung mastranded ako dito sa pier, kesa naman may mangyari pang masama sa akin. Naaalala niyo yung MV Princess of the Stars? Nakakatakot yung nangyari dun no? Baka mangyari pa yun pag umalis yung barko sa pier.

Kaya hayaan mo na, babawi na lang ako siguro kay bestfriend, pati na rin kina tatay at nanay. Mas okay pa rin na mastranded ako dito sa pier, mas okay na mastranded KAMI dito kesa naman may mangyaring masama.

Ipagdadasal ko na lang na bumuti na yung panahon. Kasi kahit papaano may nakikita pa akong pag-asa na makakauwi ako on time para sa kasal ni bestfriend. hehehe

Source: http://newsinfo.inquirer.net/breakingnews/regions/view/20080921-162024/1500-passengers-stranded-in-Bicol-ports

Atenean, La Sallian bonding




Sabi ni melissa sa mutlips niya:

taco bell-CBTL-Sweet factory at kung saan saan pa sa gateway
lol ang loser ko, hindi naman ako manonood e :)) sorry naman sa Patron pa si angela =)) dapat pala nagblue shirt ako haha
patabaan ata to e, toblerone cheesecake + snickers cheesecake + white chocolate dream original ice blended coffee after kumaen sa taco bellllll...may pahabol pa sa sweet factory

yey kahit sandali lang nakalimutan ko na may mga gagawin ako sheeeeesh
@angela, mamaya pasteal ng pics na nasa cam mo! :D


Sabi ko:

hahaha. sorry naman binigay lang sa akin yung ticket.
oo nga dapat nagblue shirt ka. tss. sayang! :))
jusko, katakawan natin!!! ang dami nating nakain. shem!
dito matetest ang friendship natin. :)) sa basketball. kidding.


oo nga, kahit sandali nakalimutan natin ang mga gagawin natin. :p
uy, yung sinabi ko a. yung binanggit kong traits. :)) hahaha, you know what i mean! :))
bonding ulit tayo next time! wee! i enjoyed. ang fun. next time sa ibang place naman tayo. :p

konti lang picture kasi naman busy kami sa pag-uusap tungkol sa buhay-buhay namin. :))


nanood kami ng game ni cara. tss. talo! :(( may game 2 pa. bawi na lang sa 2nd and 3rd game. keep the faith! animo!

cara: thank you sa tickets. thank you talaga. the best seat. :)) sobrang na-appreciate ko yun. love you dude! :p