Erika's View: The So-Called 'LIFE' of EDGAR part 3

Today is one freaky day. Matagal na rin bago kami huling nagpansinan ni Kuya yun o hindi… Duh?! Malamang hindi!!! Mukha niya no! This time, I’m full – full of his silliness!!! Ganito kasi yan.

 

            Nag-meet kami nila JAG sa 10^th floor (as usual) para mag-lunch na. pagkarating naming ng ground floor ng Andrew, sabi ko, “Guys, Archers’ Lair ako kakain.” Edi sinamahan naman nila ako. So… ang nangyari, um-order na kami. Dun na rin sila kumain. Nag-order ako ng beef + mushroom chaka lechon kawali! Yun na rin ang kay Gela! J So hinihintay naming i-serve kasi ittake-out naming. Nakatayo lang ako sa isang tabi, then may sumulpot na dambuhala sa tabi ko. Guess who? Sino pa? Edi si Kuya Jan. Mejo natuwa namna ako kasi baka kausapin na niya ako. Alam mo yung ganung feeling? Syempre kahit papaano, may pinagsamahan naman kami. So ayun nga. Nag-order rin siya ng pagkain niya. Mula sa peripheral vision ko, nakita ko siyang nakatingin sa akin. Actually, SCRUTINIZE is the word to be exact. Grabe eh! Akala mo, lalamunin ka sa tingin. And to testify, nakita talaga yun ng blockmates ko (JAG). Sobrang tagal ng tingin niya. According to Joie, mga 30 seconds. Grabe!!! Hindi ko alam kung anong iisipin ko. Harang ba ako sa pagkain niya? O gusto nab a niya kong kausapin? Hay… Ang gulo talaga. Frappe! Kung maibabalik ko lang yung moment na yun, gagawin kong worth-it yun! Pano? Titignan ko siya pabalik, tapos sasabihin ko, “Pre, anong problema? May dumi ba ako sa mukha?” Haha. Laugh trip! Ano kayang mangyayari pag ganun?? Sasagot kaya siya pabalik? O tablado na lang? May nabuo pa ngang eksena sa utak ko, and it goes something like this…

 

Erka: Ano’ng tinitngin-tingin mo? May dumi ba ako sa mukha?!

Edgar:  *silent

Erka: (*snaps her fingers) Gelaaaa!!!

Gela: *lalapiy sa eksena

         * sabay sampal kay Edgar

Gela: Angas mo ha? Bakit ganyan ka makatingin sa kaibigan ko?!

Edgar: Sorry. L

 

O diba? Ang taray!!! Haha. May isa pang eksena.

 

WALA KANG UTANG NA LOOB! Matapos kitang bigyan ng trabaho at tratuhin na kapamilya, eto igaganti mo sa ‘kin? Isang mapang-uyam na tingin. I can’t believe you Kuya Jan! ano bang ginawa ko sayo? Kailangan mo ba ulit ng trabaho? Pwede mo naming sabihin e! Hindi yung dinadaan mo sa tingin.

 

Erka to Kuya Jan

 

O diba? Madrama ang effect? Haha. Actually, may feeling din kami na iniisa-isa kami ni Edgar. Diba una si gela? Tapos ngayon ako. So ang susunod either si Ayka or Joie. Victim ika nga. LOL. Baliw siya! =p Pagtulungan namin siya e!!! Ipa-rape ko kaya siya kay Chabs! Baka di makawala yun. Haha =p Love the plan! Haha. Basta pag kami nagtagpo ulit ng landas, is-SCRUTINIZE ko rin siya!!! Wala na akong pake kung mag-away kami or ano, basta yun nay un! DIZIZIT!!! =p

 

Gela, ihanda mo na yung kamay mo para isampal sa kanya!!! Haha!

 

P.S. Hip-hop pala siya pumorma today. Kinda weird. Hindi match sa music na trip. Duh? “Love like this” and “No Air”????!

nandito na naman ako. hahaha :p

Erika's View: The So-Called 'LIFE' of EDGAR part 2

Lately, napapansin kong madalas ko nang makita si Kuya Jan. Hindi ko alam kung gusto ba niya akong kausapin, or baka naman may gusto lang siya sa isa sa mga kaibigan ko. (hint: red and white stripes)

 
            Side story! Gela, bagay!!! Stripes and chekered… hehe…

            Anyways, nakita ko na kung sino yung girlfriend ni Kuya Jan sa La Salle. Grabe. To tell you the truth, hindi siya ma-itsura. Steady lang. hehe. Palagay namin ng friends ko, madalas silang mag-away. Pano, madalas nang loner so Kuya Jan lately. Mag-isa kumain, mag-isa tumambay. Kawawa pag nakita mo. Hehe. Naguguluhan pa nga ko kung sasabihin ko kay Mama. Malalaki na kasi kaming magkakapatid – hindi na yata naming kailangan ng yayo sa bahay. Ewan ko ba. May something rin akong naf-feel na kailangan ni Kuya Jan ng trabaho. Baka bored na siya sa buhay niya. Ano sa tingin niyo? Manghihingi na lang siguro ako ng sign, or hihintayin ko na lang siya na i-approach ako. Tutal, siya naman ‘tong may kailangan eh.

 

            Pero sa totoo lang, namimiss ko talaga si Kuya Jan. Hindi ko akalain na magkkrus pa yung landas naming sa La Salle. Hindi ko rin maisip na ganun pala magiging successful – through basketball. Dati kasi, hindi naman siya ganun kagaling eh. Parang steady lang- shoot dito, mintis doon, tres dito, lay-up doon. Steady lang talaga. Chaka isa pa, simpleng tao si Kuya Jan. Hindi ko naisip na gugustuhin niyang maging varsity sa La Salle. Pero on the other hand, kailangan niya rin ng scholarship. Kaya siguro nag-try outs sa basketball.

 

            Hay… Paano ba yung eksena ng hiwalayan naming ni Kuya Jan? malungkot siyang nag-iimpake ng gamit sa kwarto ng bigla akong pumasok. Sabi ko, “Kuya Jan, alis ka na talaga?” Sabi nama ni Kuya Jan, “Oo… Mama mo kasi eh.”

            “Mag-sorry ka kasi.” Sabi ko.

            “Para san pa, wala nang solusyon sa nagawa ko sa damit mo.” Sabi ni Kuya Jan.

           

            Hindi na ko sumagot after niyang sabihin yun. Gusto ko man siyang mag-stay, hindi ko na napilit si Mama kasi desidido na siya by that time. I can’t help but cry nung matapos siyang mag-impake. Syempre, napalapit na rin sa akin si Kuya. Naging malungkot talaga ako buong araw. Sabay kaming lumabas ng kwarto ni Kuya Jan. Nagpaalam siya sa lahat. Mejo tahimik sa bahay nung umalis siya.

 

            Bago umalis, tinanong ko pa siya kung saan na siya pupunta. Hindi niya raw alam. Bahala na raw si Superman. Si Kuya Jan talaga, aalis na nga lang, magpapatawa pa. Loko talaga. Haha.

 

            Sabi ko pa pala kay Kuya Jan, tumawag siya or sumulat para i-update kami sa mga nangyayari sa kanya. Tumango lang siya tapos umalis na… Hay… Tuwing naaalala ko, nanghihinayang ako…

 

            Diba #** si Kuya Jan? Bakit kaya?

            Feeling ko dahil sa ‘kin eh. Haha. Makapal na kung makapal pero nag-promise kasi siya dati sa akin. Isang araw, naglolokohan kami habang nagbbasketball. Eto yung conversation:

 

Kuya Jan: Erika, dapat mag- tryouts ka sa women’s basketball pagdating mo ng college.

Erka: Oo nga Kuya eh. Gustong-gusto ko. Pero syempre mahirap yun.

Kuya Jan: Kaya mo yan, ikaw pa?

Erka: Baliw! Bahala na. haha. Pag sumikat ako, babatiin kita sa TV! Hehe.

Kuya Jan: Sabi mo yan ha? Teka, anong number mo?

Erka: Syempre, alam na! #**!!!

Kuya Jan: Ok yan. Gusto ko rin yang number na yan! Yan rin sa akin pag naging athlete ako.

 

            So you see… Pareho kami ng favorite number. Ang galing nga eh. Kaya ko siya na-recognize nung nanood ako ng UAAP one time. Syempre na-catch yung attention ko ng #**. Nagulat ako, long-haired na si Kuya Jan!

bakit parang laging ako yung namemention? hahaha. :p

views

bored. gamit ang cellphone ko at ng pinsan ko. hehehe